Week 6

Maandag, weer een nieuwe week. Om het goed te starten ging ik smorgensvroeg met een vriendin, Sarah, het meer in. Het was heel koud, maar de beste manier om wakker te worden.

In de voormiddag nemen we de liedjes op die we vorige week hebben gemaakt. Omdat we met te veel groepjes zijn komt mijn groep nog niet aan de beurt, dus gewoon een beetje relaxen met de studenten van de muziek.

Na de middag heb ik weer outdoor life light, misschien wel mijn favoriete vak. Deze keer gaan we brood bakken op kampvuurtjes in verschillende groepen. Iedereen mag dus kiezen in zijn groepje wat ze willen maken. Ik maakte samen met Emma (een meisje uit Heverlee) en Amandine (mijn Franse ‘zus’ in mijn gastgezin) broodjes met amandelnootjes en chocolaatjes in. We maakten een ovensysteem door een soort ketel op het vuur te zetten en dan hout van het vuur er nog eens bovenop te leggen. Het was verrassend goed gelukt en heel lekker. Andere groepjes maakten pizza, pannekoeken, pistoleetjes enz. Een zalige namiddag dus.

Dinsdag was een normale dag: intercultural learning en vocal ensemble. In de avond speelde ik wat pool en pingpong met Alex (van Amerika) en Sofie (van Duitsland), twee goede vrienden van mij. Het is leuk te voelen dat iedereen hechter wordt met elkaar. We zijn nu gestart Twin Peaks te kijken met een groepje. Ik wou de serie al lang zien dus dat kwam perfect uit. Dat wordt nu een gewoonte voor elke dinsdagavond.

Woensdagnamiddag kwam er een HIV-patiënt spreken over zijn ziekte. Het was heel interessant en ik kwam veel te weten dat ik nog niet wist. In de avond was het cultuuravond. Deze avonden zijn avonden waar er activiteiten worden georganiseerd door het cultuurcomité, waar ik zelf ook in zit. Deze avond kwam er een man langs die een spel had gemaakt om mensen meer met elkaar te laten praten. Hij gaf eerst een uitleg over eenzaamheid, vriendschap enz. En het was eigenlijk heel interessant, omdat het heel herkenbaar was voor iedereen. Daarna gingen we allemaal naar de living room om in groepjes zijn spel te spelen. Het is eigenlijk gewoon een kaartspel, dus je kan elk kaartspel spelen dat je wil. Maar sommige kaarten hebben thema’s en als je die legt moet je een vraag uit dat thema stellen. Zo heb ik weer wat mensen beter leren kennen. Het was een heel gezellige avond.

Donderdagvoormiddag hadden student-teachertalks, iedereen een individueel babbeltje met hun leerkacht dus. Terwijl werden er workshops georganiseerd door de studenten zelf zoals yoga, frisbee, keramiek enz. Ik deed een workshop bolderen. Dat is klimmen zoals in een klimzaal maar dan laag genoeg zodat je niet beveiligd moet zijn. We hebben hier een kleine bolderzaal op school, dus ik dacht dat het wel leuk zou zijn om wat basics te leren zodat ik het soms in mijn vrije tijd kan doen.

In de namiddag had ik weer muziek. We zijn begonnen met een nieuw project. Binnen twee weken gaan we samen met 200 kleine kindjes van de school in de stad kinderliedjes zingen over Ghana. Het is een traditie van toen de school nog een schoolreis had naar Ghana. De muziekleerkrachten schreven er muziek over en die liedjes worden nu elk jaar samen gezongen. Wij moeten de kindjes begeleiden met muziek. Ik speel in sommige liedjes gitaar, in een ander xylofoon, en ik heb ook de eer om in twee liedjes de triangel te spelen.

In de avond gingen een paar vriendinnen van mij naar een film genaamd “Ser du månen, Daniel”.

Plot: Wanneer de Deense fotograaf Daniel Rye (acteur: Esben Blacksmith) naar Syrië reist, duurt het niet lang voordat hij wordt gegijzeld door de Islamitische Staat. Samen met journalist James Foley, die sindsdien voor de wereld is geëxecuteerd, ervaart hij een echte nachtmerrie. Hij wordt fysiek en psychologisch gegijzeld terwijl zijn steeds wanhopiger wordende familie thuis in Jutland het losgeld probeert te verzamelen dat door de gijzelaars wordt geëist. Niels Arden Experience vertelt het waargebeurde verhaal met een schitterende look voor de contrasten tussen het kampleven in Syrië en de familiegalm in de heide. Gevolgd door geweldige acteursprestaties rondom.

Het was een Deense film, maar ik vond het onderwerp zo interessant en was de taalbarrière beu, dus ging ik mee. Uiteindelijk kon ik heel de film volgen want er werd veel Engels gesproken en met de Deense ondertitels begreep ik veel. Het voelde als een kleine overwinning dat ik toch heel de film begreep en het was het ook echt waard. Als hij uitkomt met Nederlands ondertitels raad ik hem zeker aan ;-).

Vrijdag was er een soort festival in Silkeborg, de Folkemøde. Dit is een Deense traditie. Elk jaar organiseren alle dorpen en steden een eigen volksfeest om mensen dichter bij elkaar te brengen. Hier zijn dan standjes van organisaties en scholen in de buurt, optredens, eetkraampjes enz. De leerlingen van Change Makers en Politiek hadden ook een standje voor onze school met wat kleine spelletjes. We liepen dus allemaal een beetje rond tot in de namiddag.

In de namiddag ging ik lopen. Soms voel ik echt dat ik het even nodig heb om buiten de school te zijn en al mijn gedachten op een rijtje te zetten. Het is ook gewoon echt zalig om hier in de natuur te lopen. Het is zo zo mooi hier!p

De Folkemøde ging door heel het weekend. Zaterdagochtend kon je vrijwillig meegaan met de school. Om 10 uur werden er liedjes gezongen, begeleid door de leerkrachten van onze school. Samen liedjes zingen is veel meer een gewoonte hier in Denemarken. Iedereen zingt elke dag op school, dus iedereen kent ook veel volksliederen.

Om 11 uur traden de Freedom Singers op. Dit zijn mensen die in Amerika ‘vechten’ voor de civil rights organisation door te zingen. Ze zingen dus gospelliedjes over vrijheid en hun ervaringen. Zaterdag kwamen ze dus helemaal van Amerika om ook voor de mensen in Silkeborg te zingen. De reden dat ze specifiek naar deze plek kwamen was omdat de Freedom Singers geïnspireerd zijn op het concept van Højskole. In de jaren 60 was er een Amerikaan die in Denemarken een Højskole leerde kennen en daarna een gelijkaardige school stichtte in Amerika. Deze school was een belangrijk element in de strijd van de civil rights beweging. Het was namelijk de eerste school met zowel blanke als gekleurde mensen.

In de namiddag ging ik naar mijn gastgezin. We bakten samen kaneelrolletjes, een typisch Deens gebakje.

In de avond werd er weer een feest georganiseerd. Deze keer was er geen thema, maar het feest begon met een groot beerpongtoernooi. Ik had een groepje met mijn kamergenote en haar vriendin die op bezoek kwam. We kwamen jammergenoeg niet ver, we verloren nipt de eerste ronde.

Zondag werd een drukke dag. Om een of andere gekke reden was het dit weekend weer heel mooi weer. We moesten er dus van profiteren. Ik ging stand up paddlen op het meer met Sofie, op een surfplank staan en met een peddel een beetje rondvaren dus.

Daarna ging ik samen met een grote groep naar een andere Højskole in Testrup, 3 kwartier van hier. Onze school ging namelijk een voetbalmatch spelen tegen hen. Ik ging niet mee om te spelen, maar om te supporteren natuurlijk. Het was een hele sfeervolle match, maar niet zo erg spannend. We wonnen met 10-1…