Week 7

Maandagvoormiddag gingen we verder met oefenen voor Ghana Song Day. In de namiddag gingen we voor outdoor life light wandelen. We kregen ook wat uitleg over de geschiedenis van de streek. We dronken ook koffie gedronken tijdens de wandeling. Heel hygge. Ik had een heel leuk gesprek met Keiko, één van de japanse studenten. Ze vertelde over haar cultuur en over Tokyo, leuk om te horen, zeker nu Ruben daar aan het studeren is.

In de avond gingen we naar een handbalmatch kijken. Een van de studenten hier heeft een job als mascotte bemachtigd in het stadion hier vlakbij. Hij had wel de voorwaarde gesteld dat hij zoveel vrienden gratis mocht uitnodigen als hij wou. Daarom gingen we met bijna iedereen kijken naar de match. Het was heel gezellig. Ik zat naast Servane, een meisje uit Wallonië, en leerde haar beter kennen. We wandelden samen naar huis in het donker. We begonnen te praten over horrorfilms, dus moest ik haar wel laten schrikken. Daarna werd de wandeling eerder een halloweentocht, want we lieten elkaar heel de tijd schrikken. Maar dat was juist heel leuk.

Het was een vermoeiende dag, want ik had keukendienst. Samen met mijn housegroup moest ik helpen de tafels dekken en de afwas te doen. Dit voor een hele week…

Dinsdag was een normale schooldag. In de avond keek ik samen met Servane een horrorfilm. En later op de avond keek ik ook Twin Peaks, met het vaste Twin Peaks groepje.

Woensdag: Eindelijk mag ik in Music Garage eens iets anders doen dan zingen, jeeeej. We zijn begonnen met ‘I Feel it Coming’ van The Weekend en Simon (de muziekleerkracht) leerde me een heel gemakkelijk stukje aan voor op de piano. Ik ben heel blij om eens iets nieuws te doen. Het is niet gemakkelijk, maar het is leuker om een uitdaging te hebben dan iets te doen dat ik al kan. Ik voelde me daarom deze week ook heel blij, omdat ik voelde dat ik iets aan het bijleren was.

In de avond was er een lezing van Søren Hviid Melsen. Dit is een Deense mediafiguur. Hij maakte allerlei grappige video’s op sociale media om kritiek te uiten op maatschappelijke problemen en dagdagelijkse dingen. Hij toonde een paar van zijn video’s, die trouwens heel goed gevonden en grappig waren. Hij praatte daarna vooral over de impact die sociale media op ons heeft en de stress die we deze dagen ondergaan omdat iedereen goed en mee in de mode moet/wilt zijn in alles. Het was een heel inspirerende lezing, omdat het heel herkenbaar en zo ook confronterend was. Hij was ook gewoon heel eerlijk en open over zijn eigen leven. Hij vertelde zelfs dat hij net ontslag had genomen van zijn job op de radio, omdat het hij gewoon niet gelukkig was. Het kwam er dus allemaal op neer dat je dingen moet doen die je gelukkig maken, want waarom doe je ze anders? Inspirerend.

Donderdagvoormiddag ging ik samen met de andere internationale studenten van Europa naar Aarhus (een grote stad, 45 minuten van hier). We moesten daar papieren binnen brengen om ons verblijf in orde te brengen. Een van de klusjesmannen moest ons brengen met de minibus, maar had die boodschap niet gekregen. Daarom vertrokken we te laat en werd het een hectische, maar uiteindelijk wel grappige trip. De klusjesman is een jongen die hier 2 jaar op school heeft gezeten en hier nu werkt. Wij, de studenten, waren allemaal meisjes. Dus het was wel grappig om te zien, al de meisjes op stap met hem. In de terugweg zette hij echte popliedjes op, die je zou verwachten van 16jarige meisjes. Dit maakte de terugweg en echt zingfeest.

In de namiddag was het weer oefenen voor Ghana Song Day.

Vrijdag was de hele dag gewijd aan ons existentieel vak, Intercultural learning. We gingen naar Aarhus, maar we wisten nog niet wat we juist gingen doen. Adric onze leerkracht, heeft een heel mysterieuze en speciale persoonlijkheid…

We gingen uiteindelijk naar een park aan de rand van de stad. Er lopen grote groepen reeën die je mag voederen. Samen met Alex probeerden we onze wortels te verkopen, maar ze hadden precies niet zo veel honger. Dat maakte al bij al niet uit, want we hadden heel veel plezier in het achtervolgen van de herten.

Daarna gingen we naar een klein ‘strand’. Hier staat de ‘infinity bridge’, eigenlijk gewoon een cirkelvormige brug over het water. De les ging over schoonheid en het gebruiken van zintuigen enz. Dus moesten we geblinddoekt luisteren naar het geluid van de golven en bedenken of het geluid nog steeds mooi was, en wat het mooi maakt. De dag was eigenlijk een lesdag, maar het voelde eerder als een plezieruitstapje.

In de middag gingen we naar een kunstgalerij om te praten over wat kunst mooi maakt. Een klein probleem, al de kunst was net weggehaald. Daarom gingen als plan B naar The Women’s Museum.

Nat geregend van de wandeling terug naar de bus reden we terug naar school.

Daar begon ik samen met de internationale studenten en enkele Denen ‘Deense taallessen’. Dit initiatief heb ik samen met iemand van het internationaal comité opgestart. Elke week gaan de internationals samenkomen met de Deense vrijwilligers om een klein taallesje te houden. Het was heel leuk om te voelen dat de Denen zelf ook echt graag wilden helpen en zich willen inzetten voor het projectje. Deze vrijdag begonnen we met het alfabet. Voor elke letter zochten we wat woorden, maar dat betekent 29 (het Deense alfabet heeft 3 extra letters: æ, å en ø) keer 3 woorden leren. Dat hele proces nam een heel uur in. Het was veel in 1 keer, maar het voelde goed om dingen bij te leren.

Dit weekend was een speciaal weekend, reunion weekend voor al de oudstudenten, er zou 700 man komen. De meeste studenten hier gingen dit weekend naar huis, maar de harde kern die bleef amuseerde zich op de evenementen die plaatsvonden op school. Vrijdagavond kwamen de oudstudenten al aan. Eerst vluchtte ik samen met een paar meisjes voor een film in onze kamer, omdat het zo druk was plots. Toen iedereen geïnstalleerd was, vond er een zangavond plaats. Ik ging mee zingen, de assembly hall zat bomvol.

Zaterdag vond er een kleine receptie plaats buiten. Een oudstudente speelde muziek, wat belangrijke mensen gaven speeches EN er waren verschillende zoete hapjes. Daarna was het zwembad open, dus ging ik zwemmen. Het zwemmen was eerder een excuus om daarna de sauna bij het zwembad te kunnen gebruiken, maar uiteindelijk was het zwemmen zelf ook heel leuk. Het was echt als kleine kinderen spelen in het zwembad.

(Ik ga trouwens in de week ook af en toe ’s ochtends baantjes zwemmen. Het is heel gek: ik rol gewoon uit mijn bed en ga in mijn pyjama naar het zwembad, want het is gewoon in het schoolgebouw. Heerlijke manier om de dag te starten.) In de avond was er een chique diner met iedereen in de sportzaal. De tafel was mooi gedekt, we zongen liedjes en we kregen ijstaart als dessert!

Daarna begon het feestje. Er waren twee extra bars geïnstalleerd over de twee verdiepen om iedereen van drank te voorzien. In de assembly hall speelde een band en danste iedereen. Ook de living room zat vol met mensen die gezellig babbelden. En het goede deel: er stonden twee gratis hotdogkramen buiten! Hot dog is hier blijkbaar een Deense specialiteit, dus ik moest het wel proeven.

Zondag kregen we een uitgebreide brunch (pannekoeken!!). In de ochtend was er een kleine dienst waar we met vocal ensemble twee liedjes zongen. We kregen veel goede reacties, dus dat was fijn. Daarna vertrokken de 700 studenten terug. De rust was wedergekeerd.