Week 8

Maandag hadden we een extra dag vrijaf door het student reunion weekend. Samen met de studenten die niet naar huis waren in dit weekend deden we onze eigen Morning Assembly. Normaal gezien is dit een halfuur in de ochtend waar een leerkracht iets vertelt en we liedjes zingen. Tijd om het over te nemen. Mikkel, een jongen uit Muziek, vertelde een heel grappig verhaal, het was precies een standupcomedian act. Samen de morning assembly houden zorgde voor een echt samenhorigheidsgevoel in de harde kern die op school bleef.

Daarna deed ik een snelle ochtendduik in het meer.

In de middag vertrok ik met Stine, Pauline, Emma en Servane naar de stad. We gingen samen picknicken en naar tweedehandswinkels. Na een uitgebreide zoektocht in de winkel kochten we lekker eten EN drie potten ijs. Soms moet dat gewoon eens. Omdat het regende gingen we naar de bibliotheek om onze buit op te eten. Daar zijn verschillende plaatsen waar je gewoon mag komen eten of vergaderen enz.

Het was heel gezellig en daarna kocht ik oorbellen in de tweedehandswinkel. Zalig om eens een girly day out te hebben.

Woensdagavond zouden de kinderen voor Ghana Song day hun concert houden met ons. Daarom kwamen ze in de voormiddag oefenen. We begeleidde de 10 liedjes die zei samen zongen met muziek. In de avond was het dan het echte optreden voor de ouders.

Donderdagvoormiddag hadden we een presentatie van een van onze sportleerkrachten, Peter Ravn. Hij is de coach geweest van het nationale kayakpolo team van Denemarken. Hij heeft het team en de sport mee op de kaart gezet in Denemarken. Van een lage positie in de ranking zorgde hij ervoor dat het team in de finale van het EK geraakte. Het was heel interessant om te horen hoe hij het aanpakte en hoe gepassioneerd hij was. Het ging om veel meer dan enkel de sport op zich.

In de namiddag hadden we muziek, we begonnen met jazz.

Vrijdag waren er weer workshops. Ik had de workshop “nature & body” gekozen. In de voormiddag gingen we het bos in en kregen we uitleg over de relatie tussen mentale/fysieke gezondheid en de natuur, heel interessant. Dan deden we zelf van alle oefeningen om tot rust te komen en de natuur anders te bekijken dan je normaal doet. Het klinkt heel hippie, dat was het ook een beetje, maar ik heb geen bomen moeten knuffelen. Gewoon meer leren één worden met natuur en gek genoeg werkte het heel goed. Toen we in de middag terug gingen naar de school om te eten voelde ik me zo licht en vrij. Ik hoop dus dat ik mezelf genoeg kan herinneren om tot rust te komen in de natuur, want ik merk echt dat het goed is voor mijn lichaam.

In de namiddag legden we allemaal matrassen in de kleinde assembly hall. Daar kregen we dan ademhalingsoefeningen. Raar om te “leren” ademhalen, maar het werkte weeral heel erg ontspannend.

Na de workshop had ik een les Deens over woorden en zinnen voor aan tafel.

In de avond ging ik met een paar van de internationale studenten en Sarah op restaurant om eens buiten de school te komen. Het was een heel gezellige avond.

Zaterdagochtend werd de nieuwe toren (die gebouwd is ter ere van de 50ste verjaardag van de school) geopend.

Daarna vertrok ik naar de kerk in Silkeborg. Daar vond een ceremonie plaats ook voor de 50ste verjaardag van de school. Er kwam een Deense artiest, Marie Højlund muziek spelen. Ze is lid van de Deense band “Nephew”, die hier blijkbaar toch wel vrij bekend is. Ze had bekende volksliedjes “Septembers himmel er så blå” en “Tunge, mørke natteskyer” (ook uit het songbook waar ik elke dag uit moet zingen) getransformeerd naar een nieuwe eigen versie. Wij zongen hier met vocal ensemble de koorstem, waar we de laatste weken op hadden geoefend.

In de avond was het tijd voor het wekelijks feestje. Het thema deze keer: cowboys en indianen. Het feestje was wel leuk, maar ik hing eigenlijk vooral rond met Sophie en Alex en het werd en heel erg leuke nacht. We gingen sterren kijken buiten en de toren en het meer bezoeken in de nacht. We hadden heel leuke gesprekken samen en het was zo leuk om te voelen hoe goed bevriend we aan het worden zijn. Het is leuk om een klein teampje te hebben waarop je weet dat je altijd kan terugvallen.

Een paar foto’s van het feestje: (wazig want mijn camera op mijn gsm is kapot…)

Kazuma, een japanner uit mijn housegroup, verkleed als cactus. De andere zijn Sophie, Kasper en Anne-sophie.

Zondagavond had ik afgesproken om samen met Riona en Keiko een Japans dinertje te doen. We gingen samen naar de winkel en kookten daarna karē raisu, wat eigenlijk gewoon curry met rijst is. Ze hadden hun eigen kruiden en soort bouillon mee van Japan, wat het eten zo goed maakte. We aten ook Misu soep en Dashimaki Tamago. Dashimaki Tamago is een soort omelet waar zij een soort viskruiden bij deden. Het was heel gezellig. Ik ga in januari naar Japan en wat rondreizen met Ruben daar, dus het maakte me nog meer verheugd op die komende reis!

Ik kreeg ook een paar stokjes (samen met een intiatie “hoe eten met stokjes” ) cadeau van Riona, zo lief.